ECLI:NL:GHSHE:2026:1002
Artikel 36e WvSR en 74 AWR
Misdaad mag niet lonen. Derhalve biedt artikel 36e Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) een juridisch instrument om wederrechtelijk verkregen voordeel te ontnemen van veroordeelden.
Op grond van artikel 74 Algemene wet inzake rijksbelastingen (hierna: AWR) is artikel 36e Sr niet van toepassing bij de door de belastingwet strafbaar gestelde feiten. In de wetsgeschiedenis van artikel 74 AWR is toegelicht dat het de bedoeling van deze wettelijke bepaling is dat het instrumentarium van de belastingwet wordt gebruikt om het belastingnadeel bij de belastingplichtige in te vorderen.[1] Dit betekent dat artikel 74 AWR eraan in de weg staat om de ontnemingsmaatregel van artikel 36e Sr op te leggen, voor zover deze betrekking heeft op de belastingschuld die met het begaan van een bij de belastingwet strafbaar gesteld feit is ontweken.[2]
Vervolgprofijt
Het Gerechtshof Den Bosch herhaalt in zijn arrest d.d. 16 april 2026 het onderscheid tussen de belastingschuld die met het begaan van de belastingwet strafbaar gestelde feit is ontstaan en het vervolgprofijt.
De belastingschuld die met het begaan van de belastingwet strafbaar gestelde feit is ontstaan valt onder de reikwijdte van artikel 74 AWR en kan derhalve niet worden ontnomen middels de ontnemingsmaatregel o.g.v. artikel 36e Sr.
De aan de vennootschapsbelastingheffing onttrokken gelden zijn in de onderhavige zaak gebruikt om via de rechtspersonen financieringen te verstrekken en hebben dus kunnen renderen. Dit heeft als gevolg dat het totaal opgebouwde vermogen deels bestond uit rendement van de aan de vennootschapsbelastingheffing onttrokken gelden. Dit rendement wordt ook wel het vervolgprofijt genoemd. Het vervolgprofijt kan als wederrechtelijk verkregen voordeel worden aangemerkt en middels artikel 36e Sr worden ontnomen.
[1] Hoge Raad 3 november 2020, ECLI:NL:HR:2020:1716 en TK 1989-1990, 21504, nr. 3, p. 49.
[2] Hoge Raad 23 november 2021, ECLI:NL:HR:2021:1703.